โรคไข้หัดแมว

ในอดีตแมวอาจจะเป็นโรคไข้หัดแมวได้เป็นสาเหตุการตายอันดับต้น ๆ ของแมว ที่จะเป็น โรคไข้หัดแมว ที่ไม่ปกติเนื่องจากส่วนใหญ่มาจากความพร้อมและการใช้วัคซีนที่มีประสิทธิภาพมาก โรคนี้เรียกอีกอย่างว่า feline distemper หรือ feline parvo

โดยวันนี้เราจะมาพาท่านไปทำความเข้าใจเกี่ยวกับโรคไข้หัดแมวว่าเกิดขึ้นได้อย่างไรมีทางรักษาหรือทางที่เราจะไม่ให้สัตว์ของเรานั้นไปยุ่งเกี่ยวได้หรือไม่แต่สิ่งแรกที่เราต้องทำความเข้าใจเกี่ยวกับโรคนี้ว่ามันเป็นอะไรและทำไมมันถึงเกิดขึ้นกับสัตว์เลี้ยงที่เรารัก

มาทำความเข้าใจเกี่ยวกับ โรคไข้หัดแมว

โรคไข้หัดแมว

โรคไข้หัดแมวคืออะไร

เป็นโรคไวรัสที่ติดต่อได้ง่ายในแมวที่เกิดจากเชื้อพาร์โวไวรัสของแมว ลูกแมวได้รับผลกระทบรุนแรงที่สุดจากไวรัส ชื่อ feline distemper และ feline parvo ไม่ควรสับสนกับ canine distemper หรือ canine parvo แม้ว่าชื่อจะคล้ายกัน แต่ก็เกิดจากไวรัสที่ต่างกัน ไวรัสตัวนี้จะไม่สามารถติดกับคนได้ แต่จะเป็นสัตว์ติดกับสัตว์เท่านั้น พาร์โวไวรัสในแมวจะติดเชื้อและฆ่าเซลล์ที่กำลังเติบโตและแบ่งตัวอย่างรวดเร็วเช่นในไขกระดูกลำไส้และทารกในครรภ์ที่กำลังพัฒนาอยู่ในท้องของแมว

แมวที่จะได้รับเชื้อโดยตรง

เนื่องจากไวรัส มีอยู่ทั่วไปในสิ่งแวดล้อมลูกแมวและแมวเกือบทั้งหมดจึงสัมผัสกับไวรัสในช่วงหนึ่ง แม้ว่าจะเป็นแมวในวัยใด ๆ อาจติดเชื้อพาร์โวไวรัสได้สาเหตุของไวรัส ได้แก่ ลูกแมวอายุน้อยแมวป่วยและแมวที่ไม่ได้ฉีดวัคซีนจะอ่อนแอมากที่สุด มักพบเห็นได้บ่อยในแมวอายุ 3-5 เดือน การเสียชีวิตจากไข้หัดแมวมักจะพบได้บ่อยในวัยนี้

ไวรัสดังกล่าวปรากฏในทุกส่วนของประเทศส่วนใหญ่ของโลก มักจะพบในโรงเลี้ยงสัตว์ ร้านขายสัตว์เลี้ยงศูนย์พักพิงสัตว์เขตของแมวที่ไม่ได้รับการฉีดวัคซีนและพื้นที่อื่น ๆ ที่กลุ่มแมวอยู่รวมกันดูเหมือนจะเป็นแหล่งกักเก็บหลักของเชื้อได้ดี

โรคไข้หัดแมว

แมวติดเชื้อได้อย่างไร

แมวสามารถกำจัดไวรัสในปัสสาวะอุจจาระและสารคัดหลั่งจากจมูก การติดเชื้อเกิดขึ้นเมื่อแมวที่อ่อนแอสัมผัสกับสารคัดหลั่งเหล่านี้หรือแม้แต่หมัดจากแมวที่ติดเชื้อ แมวที่ติดเชื้อมีแนวโน้มที่จะกำจัดไวรัสในช่วงเวลาสั้น ๆ (1-2 วัน) แต่ไวรัสสามารถอยู่ได้นานถึงหนึ่งปีในสิ่งแวดล้อมดังนั้นแมวอาจติดเชื้อได้โดยไม่ต้องสัมผัสโดยตรงกับแมวที่ติดเชื้อ

อาจจะมาจากเครื่องนอนกรงจานอาหารและมือหรือเสื้อผ้าของคนที่จับแมวที่ติดเชื้ออาจเป็นที่เก็บไวรัสและแพร่กระจายไปยังแมวตัวอื่นได้ ดังนั้นจึงเป็นเรื่องสำคัญมากในการแยกแมวที่ติดเชื้อ ไม่ควรใช้วัสดุใด ๆ ที่ใช้กับแมวที่ติด เชื้อหรือสัมผัสกับแมวตัวอื่นและผู้ที่ดูแลแมวที่ติดเชื้อควรปฏิบัติตามสุขอนามัยที่เหมาะสมเพื่อป้องกันการแพร่กระจายของเชื้อ

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

รวม วิธีแก้นิสัยแมวดื้อคลิก วิธีแก้นิสัยแมวดื้อ

Credit บาคาร่า gclub

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Related Post